كما تأكل النّار الحطب يعنى دوستى علىّ ابن ابى طالب بديها را نابود مى سازد چنان كه آتش هيزم را از بين مى برد ) و داخل آتش نمى شود مگر كسى كه منكر آنان باشد و ايشان هم ( بسبب عداوت و دشمنيش ) او را از آن خويش ندانند ( زيرا اعتقاد به ولايت يعنى شناختن ائمهّء هدى و اعتراف به امامتشان و باينكه هر يك از اين دوازده تن عليهم السّلام مفترض الطّاعة هستند بزرگترين ركن و پايهء ايمان و شرط قبول شدن اعمال است و بدون آن هيچيك از عبادات سودى ندارد ، زيرا رفتن بهشت ممكن نيست مگر كسى را كه پيرو شريعت باشد و پيروى از شريعت ممكن نيست مگر كسى را كه با آن آشنا بوده و كيفيّت عمل بر طبق آن را بداند و اين ممكن نيست مگر آنكه از قول صاحب شريعت اخذ شده باشد و اين ممكن نيست مگر آنگاه كه شخص امام و پيشواى خود را بشناسد تا بيان صاحب شريعت را از او بياموزد . و امّا كسى كه آنان را نشناسد و ليكن ايشان بسبب پاك طينتى يا بجهة اينكه رفتارش طبق منظور آنها است او را منكر نباشند ، داخل آتش نمى شود ، زيرا چنين شخصى بالأخره به توبه موفّق شده به وسيله‌اى ايشان را خواهد شناخت . پس از اين امام عليه السّلام در بارهء اينكه اسلام بزرگترين نعمت خداوند است مى فرمايد : ) ( 9 ) خداوند شما را با سلام تخصيص داده و خواسته شما را براى آن ( از پليدى و كفر و شرك ) پاكيزه و لائق گرداند و اين براى آنست كه نام اسلام سلامتى ( از فتنه و فساد و گرفتارى دنيا و عذاب آخرت ) است و بزرگى و سر افرازى را در بر دارد ، ( 10 ) خداوند متعال راه آن را ( شريعت محمدّيهّ را از سائر راهها و شرائع پيغمبران ) ممتاز ساخت ( و آن را ناسخ اديان قرار داده تا انقراض عالم باقى نهاد ) و دلائل ( حقيقت ) آن را كه عبارت است از علم ظاهر ( قران و سنّت ) و حكمت باطنه ( عقل ) آشكار نمود ، ( 11 ) شگفتيهاى آن ( آثار و نشانه‌هايش كه خردمندان و دانايان را به شگفت آورد ) نابود نمى گردد و از بين نمى رود ، بارانهاى بهارى نعمتها در آن موجود است ( كه دلهاى مرده را خرّم گردانده بر اثر آن مسلمانها به سيادت و سعادت مى رسند ) و چراغهاى تاريكى ها ( ائمهّء هدى عليهم السّلام ) در آن يافت مىشود ، ( در ) ( 12 ) نيكوئيها گشوده نمى شود ( آسايش و بزرگوارى دنيا و بهشت جاويد بدست نمى آيد ) مگر به كليدهاى آن ( پيروى از احكامش ) و تاريكى ها ( ى ضلالت و گمراهى ) از بين نمى رود مگر به چراغهاى آن ( عمل نمودن به آنچه كه پيشوايان واقعى دين دستور داده‌اند ) ( 13 ) خداوند از محرّمات آن منع نمود ، و چراگاه آن را رويانيد ( از مباحات آن يعنى آنچه حلال است قدغن و جلوگيرى نفرمود ) در آنست شفاء